پژوهشگاه صنعت نفت پژوهش نفت 2345-2900 25 81 2015 06 22 Determining Pay Zone Using Clustering of Petro-physical Log Data and Cut-off Methods in a Carbonate Gas Reservoir تعیین زون تولیدی به دو روش حد برش و خوشه‌بندی داده‌های لاگ در یک مخزن گازی کربناته 97 111 496 10.22078/pr.2015.496 FA حسن باقری بخش مطالعات پتروفیزیک، اداره زمین‌شناسی، شرکت ملی حفاری ایران NIDC فرهاد خوشبخت پژوهشکده مطالعات مخازن و توسعه میادین پردیس پژوهش و توسعه صنایع بالادستی نفت، پژوهشگاه صنعت نفت تهران، ایران Journal Article 2015 07 21 The best reservoir intervals, i.e. pay zone in a well interval, include some sections of a reservoir formation with the highest hydrocarbon volume and the lowest water volume. In the present study, in the interval of a carbonate gas reservoir, pay zones were determined using two completely different methods. In the first method of pay zone determination, i.e. cut-off method, intervals were specified by determining cut off for two petro-physical parameters of porosity (PHIE) and effective water saturation (SWE). In the second method, namely clustering method, the zones were determined by combining clustering log data and new method of multi-reference graph cut (MRGC). Based on National Iranian Oil Company (NIOC) standards, in the first method, cut offs were considered 3 and 55 for PHIE and SWE of a gas reservoir respectively. In the clustering method, two models were applied; in one model, raw data were considered, while in the other one the evaluated logs were taken into account. With respect to the accumulation of hydrocarbon in the isolated facies in the two models, the model with evaluated logs showed higher accuracy. Finally, the accuracy of determining pay zones in the two models was investigated and compared. Given that the two methods were completely different, the accuracy of both methods to determine pay zones was observed at a very high level; the two methods were also highly consistent. As a result, in addition to cut-off method, clustering method can also be used to determine pay zones. زون تولیدی در توالی یک چاه، شامل فواصلی از سازند مخزنی است که دارای بالاترین میزان تجمع هیدروکربن است.در مطالعة حاضر که در توالی یک مخزن گازی کربناته صورت گرفت، زون‌های تولیدی با دو روش کاملا متفاوت مشخص شدند. در روش اول که عموماّ از این روش برای تعیین زون‌های تولیدی استفاده می‌شود، با استفاده از تعیین حد برش برای دو پارامتر پتروفیزیکی، تخلخل مؤثرو اشباع آب مؤثر این فواصل مشخص شد و در روش دوم با استفاده از خوشه‌بندی داده‌های لاگ و استفاده از روش نوین MRGC این زون‌ها مشخص شدند. حدود برش برای پارامترهای تخلخل مؤثر و اشباع آب مؤثر به ترتیب 3= <PHIE= و 55=>SWE درصد در نظر گرفته شدند. در روش خوشه‌بندی، دو مدل که در یکی از آنها لاگ‌های خام و در مدل دیگری لاگ‌های ارزیابی شده مد نظر بود، مورد استفاده قرار گرفتند. با توجه به میزان تجمع هیدروکربن در رخساره‌های تفکیک شده در دو مدل، مدلی که لاگ‌های ارزیابی شده مد نظر بود دقت بالاتری نشان داد. در نهایت هر دو روش خوشه‌بندی و حد برش از لحاظ دقت تعیین زون‌های تولیدی، بررسی شدند. با توجه به اینکه دو روش سازوکاری کاملا متفاوت داشتند، دقت هر دو روش در تعیین زون های تولیدی بسیار بالا مشاهده شد. درنتیجه برای تعیین زون‌های تولیدی علاوه بر روش معمول حد برش،می‌توان از روش خوشه‌بندی MRGC نیز استفاده نمود.   https://pr.ripi.ir/article_496_b534ba68236ba543ae44b22bd110a1d6.pdf